เรื่องเกิดสดๆร้อนๆ เมื่อวานนี้...
 
และเป็นสาเหตุว่า ทำไมอิฮั้นถึงหายแว้บไปช่วงนี้ค่ะ แหะๆ
 
 
 
 
 
 
เมื่อวานอารมณ์ตามนี้เด๊ะๆๆๆเลยค่ะ
 
 
 
อาจารย์บอกตารางพรีเซนต์ตั้งแต่ 3 อาทิตย์ที่แล้ว
 
ตอนนั้นอยากยกมือเตือนอาจารย์มากมายว่า
 
"อาจารย์คะ ให้งานตอนนี้ กับให้งานอีก 2 อาทิตย์ก็ไม่ต่างกันหรอกค่ะ"
 
 
 
 
 
 
 
เหอๆ อิฮั้นรู้ตัวแต่แรกแล้วล่ะ
 
   
ว่ามันจะต้องจบแบบเน้~~~ 55555+
 
 
  
 
 
ไม่เพียงแต่ดองเท่านั้น
 
พอดีเมื่อวาน มีนัดกินเลี้ยงกับเพื่อนๆอีก
 
 
 
 
จัดเต็มค่ะ เหอๆ
 
กลับมาบ้านพร้อมอารมณ์กรุ้มกริ่ม กระหยิ่มยิ้มย่อง
 
 
 
 
พรีเซนต์ วันถัดไปตอนเที่ยง...
 
และตอนนั้น ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แม้แต่หาหัวข้อ......
 
 
 
แถมไม่ใช่แค่พรีเซนต์ธรรมดา
 
แต่เป็นการพรีเซนต์หัวข้อวิทยานิพนธ์
 
 
 
อิฮั้นจะได้ปริญญาจากญี่ปุ่นมั้ยเนี้ยยยยยย 55555
 
 
 
 
 
 
 
 
ถึงบ้านตอน 4 ทุ่ม
 
อาบน้ำทำไรเสร็จก็ 5 ทุ่มกว่าๆ
 
 
..... เปิดคอม
 
 
 
 
และเฟซบุ๊คไปเรื่อย (หนีความจริง) จนรู้ตัวอีกทีก็ตี 1 !!!
 
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
 
 
 
 
 
 
 นั่งทำจนตี 3 กว่าๆ และตื่นมาทำต่อตอน 10 โมง... (ตื่นเช้าไม่เป็น เหอๆ)
 
 
 
 
 
สกิลการดองงาน พัฒนา ก้าวหน้าตามวัย
 
วันนี้ พิสูจน์ด้วยตัวคุณเองสิคะ (อ้าว ชี้ทางอับจนเฉยเลย กร๊ากกกกกกก)
 
 
 
 
 
ปล. พอถึงตอนเที่ยง อิฮั้นก็เอางานที่มีผักชีโรยเต็มหน้า ก๊อปใส่ USB ไป
  
ตั้งใจจะพรีเซนต์เต็มที่ (ตรูอุส่าทำทันนะเนี้ยยย บอกแล้ว สกิลเมพ เหอๆ)
 
 
พอกริ่งดัง อาจารย์ก็เดินเข้าห้องมา
 
แล้วพูดว่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 "วันนี้อาจารย์พอดีติดธุระ ไปพรีเซนต์อาทิตย์หน้านะ"
 
ก๊องงงงงงงงงงง (ระฆังหมดยกตกใส่หัว - -)
 
 
 
 
 
 
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...
 
 
 
"อาจารย์คนญี่ปุ่น ไม่ชอบกลิ่นผักชี!!!" แฮ่~
 
 
 
 
 
 
คำเตือน: 
  
การแสดงนี้อันตราย เด็กดีไม่ควรทำตามนะค้า~
 
 
 
ใครไม่ได้ฝึกสกิลนี้จนแก่กล้า แล้วแอบเอาไปใช้
  
เกิดอะไรขึ้น อิฮั้นไม่ขอเกี่ยวนะคะ แหะๆ...
 
 
 
 
 

Comment

Comment: